STUDIEREIS SURINAME, SEPTEMBER 2009

Heenreis – aankomst in Paramaribo
Vanmorgen met SLM richting Paramaribo vertrokken. Na 9 uur vliegen en veel slapen land ik na een rustige vlucht in Suriname. Hier maak ik kennis met drie andere dames uit de reisbranche. We maken ook kennis met onze gids, Nootje genaamd. Hij blijkt een behoorlijke vrolijke Noot in het hele verhaal te gaan worden! Met zijn viertjes en Nootje, gaan we Suriname verkennen. 

We rijden vanaf de internationale luchthaven ongeveer een uur voor we bij ons hotel zijn. We overnachten hotel Residence Inn. Het welkom is matig. We moeten zelf onze koffers naar de kamers brengen. Op zich geen probleem voor degene die de kamer in de tuin hebben, maar ik zit natuurlijk op de eerste verdieping en dan is mijn koffer toch zwaar…

Het is ondertussen avond en we besluiten met zijn viertjes naar de Chinees te gaan. Zitten we aan de andere kant van de wereld, gaan we Chinees eten in een land waar ze Nederlands spreken…alsof we gewoon ergens in Rotterdam zitten te eten!

Paramaribo - Awarradam
Na het ontbijt komt Nootje ons ophalen en rijden we door Paramaribo naar het nationale vliegveld Zorg en Hoop. Hier staat vele kleine propellervliegtuigjes te wachten om de toeristen, lokale bevolking en voedsel naar het binnenland te vervoeren. Met zijn allen op de weegschaal om te zien of we niet te zwaar zijn. Gelukkig is het aan het begin van de reis, de vakantie kilo’s zitten er nog niet aan! We mogen gelukkig allemaal mee en ook onze bagage wordt goedgekeurd.

We worden in een ruimte geroepen voor een korte breefing over de vlucht en de bestemmingen waar we naar toe gaan. Er zit een hele groep Nederlandse agrariërs die eenmaal in de twee jaar een mooie reis maken. Tussen al deze gezichten zit een bekend gezicht, een collega die vorig jaar nog op kantoor is langs geweest, hoe is het mogelijk!

We mogen instappen. Ons kleine vliegtuigje zit vol, 20 personen. Voor de meeste is het de eerste keer in zo een kleine vliegtuigje en de spanning is dan ook van de gezichten af te lezen. Ik ben er na de vele malen gelukkig aan gewend en kijk er naar uit om zo over het immense oerwoud van Suriname te vliegen. De vlucht is mooi en het uitzicht is betoverend. Ze vliegen over de internationale luchthaven, een bauxietmeer met een prachtige blauwe kleur en we zien het enorme Brokopondo stuwmeer liggen. Dit is zo groot als de provincie Utrecht! Overal steken fel paarse bloeiende boomtoppen van de Jacaranda boom boven het groen uit. Wat een machtig gezicht om zo laag over het oerwoud te vliegen.

Na een vlucht van 55 minuten landen we op Kajana airstrip, een kleine strook gras midden in de jungle. Hierna stappen we in een korjaal om nog dieper de jungle in te trekken. Onderweg mag helaas niet gefotografeerd worden uit respect voor de inheemse bevolking. Na ongeveer 37 minuten arriveren we bij het eilandje met de naam Awwaradam. Hier bevind zich onze lodge in het midden van de overweldigende natuur. Het kleine eilandje heeft een 14-tal bungalows met ieder een twee bedden, klamboes, een badkamer en een veranda met uitzicht over de rivier Gran Rio. Mooi! We worden erg fijn onthaalt met een heerlijke welkomstdrank en vers gebakken chocolade cake! Dat begint alweer goed. We maken kennis met de rest van de groep Nederlanders die hier tegelijkertijd met ons is aangekomen en krijgen uitleg over hoe het er aan toe gaat in de lodge. Er worden verschillende excursies georganiseerd, er zijn drie heerlijke en gezonde maaltijden per dag. Er is continue koud drinkwater gratis voorhanden. De bar wordt bemand door het personeel, is er niemand dan kan je pakken wat je wilt. Er ligt een lijst waar je je naam in kunt vullen en aan kunt kruisen wat je gepakt hebt. Alles is zo relaxed hier. Na deze breefing krijgen we onze bungalows toegewezen. Ik deel een bungalow met Danielle van een andere reisorganisatie, gezellig. We hebben de laatste bungalow, Kwatta Kwatta genaamd. Dit betekend IJsvogel.

We verkennen het eilandje, het is niet groot. Alleen het resort staat er op. We scheiden ons af van de rest van het Nederlandse gezelschap dat met ons is gearriveerd en welke hier 5 dagen zullen verblijven. Wij blijven 2 nachten om daarna door te vliegen naar Palumeu, nog dieper het Amazone gebied in. Na de lunch stappen we weer in de korjaal om naar Peti te gaan. Het is een korte tocht. Het ligt eigenlijk aan de overkant van de rivier, aan de achterkant van een ander eilandje. Hier komen we bij een stroomversnelling waar we heerlijk kunnen zwemmen en kunnen verdwijnen in de kleien watervalletjes. Het is helemaal geweldig weer! Na afgekoeld te zijn hebben we de gelegenheid om in een hangmat bij te komen. Peti wordt gebruikt als picknick plaats waar je echt helemaal kunt onthaasten. Nootje houdt ons bezig met spelletjes en zijn leuke verhalen. Hij leert ons veel over de omgeving, de natuur, de bevolking en de dieren. Na ruim een uur keren we weer terug naar de lodge.

We hebben even de tijd om ons op te frissen voor we alweer een maaltijd krijgen. Bij het in orde maken van onze bedden, de klamboes moeten goed dicht zijn (we willen geen ongenode gasten in onze bedden!) ontdekken we dat we niet alleen overnachten in de bungalow…drie vogelspinnen kijken op onze bedjes neer. Even schrikken is het wel. We vragen aan Nootje hoe hier mee om te gaan. Hij legt ons uit dat ze nuttig zijn en absoluut er niet mee bezig zijn om ons kwaad te doen. Ze zullen de hele nacht haast niet van hun plek komen en zitten daar om muggen te vangen. Hij biedt ook aan om ze weg te halen, geen probleem. Maar Daantje en ik zijn stoer en durven het wel aan om de bungalow met hen te delen.

Later laat Nootje ons in een andere hut een echte wolfspin zien, wat een enorm dier, zo groot als een flinke mannenhand. Deze “woont” al jaren in dit voorraad hutje en laat zich alleen na zonsondergang zien, niets om je druk over te maken. Hij zal zijn plekje verder niet verlaten. Gek genoeg verleg je, naar mate je vaker in de jungle geweest bent, je grenzen verder en ga je steeds meer genieten van deze dingen en krijg je meer en meer respect voor de natuur. Ik geniet volop!

Na de lichte avondmaaltijd, we hadden tenslotte de late lunch net achter onze kiezen, gaan we nog gezellig met de hele groep bij elkaar zitten. Nootje en zijn collega’s trakteren ons op een mooie drumvoorstelling met zang. De “drums” bestaan uit kunststof tonnen. Nootje heeft deze omgebouwd als een multifunctionele “rugzak”. Hier komen eindeloze dingetjes uit die hij voor allerhande doeleinden kan gebruiken. Een beetje idee van een gevulde damestas…
Na nog lekker gekletst te hebben met andere uit de groep vertrek ik ook naar mijn hutje en kruip lekker in mijn bedje onder de klamboe om lekker in slaap te vallen met alle junglegeluiden om me heen.

Awarradam
Ik heb goed geslapen met de vogelspinnen, ze hebben zich inderdaad niet verroerd. Ze trekken zich terug naarmate het lichter begint te worden. Er staat een heel vroege ochtendwandeling op het programma om zo de kans te hebben om meer van de ontwakende natuur te zien, dieren te spotten en gewoon te genieten. We lopen echt het oerwoud in, het pad is dwars door de jungle heen, helemaal mijn ding! We zien onderweg af en toe een aap, veel vogels en de zeer bijzondere gifpijlkikker met zijn schitterende fel gele en blauwe kleur. Na een wandeling van ongeveer anderhalf uur komen we aan de andere kant van de Lodge de jungle uit. Via grote keien in het water lopen we terug om weer lekker aan te vallen op een gezond ontbijtje. In de verte zien we nog een zeer mooie Groene Ibis. Tijdens het ontbijt komt er een varaan-achtige hagedis langs onze tafel schuifelen, wat is het hier toch geweldig!

Na het ontbijt stappen we in de korjaal om een eind stroomopwaarts te varen. Onderweg zien we kaaimannen en weer een hoop prachtige vogels zoals de Toekan. We varen ongeveer een uur tot we bij een stroomversnelling komen, hier kunnen we niet verder varen. De hele rivier wordt geblokkeerd door grote keien waar het water tussendoor raast. Het is een natuurlijk bubbelbad en we laten ons dan ook graag in het water zakken. In de keien zijn natuurlijke stoeltjes gevormd waar we heerlijk in zitten terwijl we gemasseerd worden door het snel stromende water! Daantje, Nootje en ik trekken onze zwemvesten aan om ons dor de stroomversnelling door de keien te laten voeren. Plat liggen, roept Nootje. Helaas in mijn “achtertuin” te groot en blijf ik regelmatig steken…

Dit is echt heel leuk! Ondertussen voert onze Nootje met zijn bolle buikje een yoga act op die ons allen versteld doet staan, wat een verborgen talenten heeft onze vrolijke gids! De beide bootsjongens spelen ook in de stroomversnelling en halen de gekste capriolen uit. Een van hen, Maradonna genaamd, komt ineens boven water met een Meerval in zijn handen, zomaar “even” gevangen. Na het dier uitvoerig bekeken te hebben vragen wij hem om de vis weer vrij te laten. Gelukkig doet hij dit.

We varen langzaam terug naar de Lodge terwijl we onderweg nog volop genieten van de natuur. We kijken nog even aan de oever op een plek waar vaak een Anacondo ligt te zonnen in het water, helaas vandaag is ze er niet…

Bij aankomst in de Lodge kunnen we direct weer aanvallen op een heerlijke lunch, wat een verwennerij.

We hebben even de tijd om lekker te luieren in onze hangmatten en te genieten van de rivier die langs de bungalow stroomt. Aan het einde van de middag varen we naar Kajana, het hoofddorp in de buurt van Awwaradam. Hier lopen we door drie dorpen om in het laatste dorp deel te nemen aan een culturele dansavond.

Barbara en ik hebben beide ballonnetjes meegenomen voor de kindertjes van de dorpen. Al snel hebben we een hele stoet achter ons aan lopen. Leuk al die blij kopjes. We kopen onderweg nog wat souvenirtjes en een pot homemade pindakaas, deze is lekker!!

Bij het laatste dorp worden we onthaalt met, jawel, alweer een maaltijd. Nootje heeft nog een verrassing. Er bestaat ook een Nootje junior! Wat een prachtig mannetje. Ik geef hem een pen en hij gaat direct aan de slag om de mooiste tekeningen te maken.

We worden door de bewoonsters van het dorp op prachtige dansen en liedjes getrakteerd. Uiteraard is er geen ontkomen aan, we moeten zelf ook mee doen. Vooruit maar, helaas zijn onze heupen niet zo los als die van de lokale dames, maar we doen ons best!

Het is al laat en pikkedonker als we ons weer naar de korjaal begeven. De boot vaart met grote snelheid door het donker door het al even donkere water. Met de gedachte dat er toch mega rotsblokken in het water liggen is het verbazingwekkend dat onze bootsman hier zonder brokken tussendoor laveert. Af en toe gaat de lantaarn aan en schijnt hij op een kaaiman. Hoe is het mogelijk. Na een drie kwartier staan we weer veilig aan wal en begeven ons naar onze hut voor de nacht. Onze huisdieren zijn ook weer zichtbaar, we zijn ondertussen aan elkaar gewend en we gaan lekker slapen.

Awarradam - Palumeu
We genieten nog heel even van ons balkonnetje en van de verse koekjes met thee die om 6.00 uur voor onze hut gezet zijn. Lekker! Hierna nemen we afscheid van Awarradam, jammer. Ik had hier wel langer willen blijven. We zeggen onze Sarramacaanse vrienden Michel en Maradonna gedacht en varen met de korjaal weer naar Kajana. Hier krijgen we nog een heerlijk ontbijt voorgeschoteld en is het wachten op ons vliegtuigje. We maken een korte vlucht en terwijl de piloot onder het vliegen zijn krantje leest(!) geniet ik volop van het uitzicht. In de verte zie ik grote granietrotsen vanuit de jungle oprijzen. Nootje legt uit dat we een van hen gaan beklimmen, gaaf. Ik zit al te popelen.
Onze landingsstrip is al in zicht, we landen voor onze accommodatie! Even wennen, het is hier een stuk kaler dan in Awarradam. Helaas zijn alle bungalows bezet en krijgen wij een kamer in het oude hoofdgebouw. Ook niet verkeerd, het is wat oud maar dat mag de pret niet drukken. Palumeu ligt aan de Tapanahoneyrivier. De bungalows zijn allen richting de rivier gebouwd en vanaf de veranda’s kan je heerlijk over de rivier en de jungle uitkijken.

Na ons geïnstalleerd te hebben is het tijd om aan de eerste excursie te beginnen. We gaan op weg naar Poti Hill, een van de granietrotsen die ik vanuit het vliegtuig gezien heb.

We stappen in de korjaal en varen met de stroom mee de rivier op. Na de eerste bocht bevinden we ons weer midden in de jungle. De visarend na de andere vliegt voor onze korjaal uit. Ik blijf foto’s maken zoals gewoonlijk. De rivier en de jungle doen me aan het Amazonegebied in Peru denken. De rivier is een stuk breder dan in Awarradam. Genietend van de boottocht, de heerlijke temperatuur en de prachtige natuur zijn we ineens aanbeland bij een klein eilandje. We stappen hier uit om het te verkennen. Hier kan gepicknickt en geluierd worden. Wij mogen dit helaas niet, we zijn op werkbezoek, dus hup aan de andere kant van het eiland weer in de boot die daar aankomt varen…

We komen bij een stroomversnelling en Nootje verzoekt ons de zwemvesten aan te doen. Ik stop mijn camera in de waterdichte zak die ik van thuis had meegenomen. Je weet nooit. Frans, onze bootsman, loods de boot kunstig door de stroomversnelling heen. Niemand is nat geworden, ondanks dat het er ruig aan toe ging. Ik draai me om naar Frans en steek mijn duim omhoog: “goed gedaan Frans” en terwijl ik dit zeg komt er vanuit het niets een mega golf die alleen mij tot op mijn ondergoed doorweekt. We liggen allemaal in een deuk, heb ik weer! De warme wind zorgt ervoor dat ik in een mum van tijd weer droog ben.

Na ruim anderhalf uur varen gaan we aan wal, een gat in de dichte begroeiing van de jungle. we zien nog net een bange hond wegschieten de dichte struiken in. Waarschijnlijk gedumpt. Het arme dier is doodsbang en Frans beloofd ons om hem te vangen. Maar eerst gaan we diep de jungle in om Poti Hill te beklimmen.

Nootje laat ons onderweg veel mooie dingen zien. Bijzondere hagedissen die hun giftige staart weg kunnen schieten als ze boos worden,hoe je van palmbladeren een dak en een rokje kan maken, rupsen en als hoogtepunt toch wel de Telefoonboom; als je hier op slaat begint er direct een vogel hard te gillen. Dit is een natuurlijk alarm voor de andere dieren om te waarschuwen dat er gevaar is. Prachtig we proberen het allemaal uit en het werkt! De namen die ze in Suriname soms geven zijn zo logisch, maar vaak ook grappig. Een bepaalde liaan heeft de vorm van een trap, dus heet deze de schildpadtrapliaan. Barbara blijft aan een andere liaan hangen met haar kleding, het “blijf even wachten liaantje” zegt Nootje. Als je niet wacht, gaan je kleren kapot…

Zo lopen we meer dan een uur door de prachtige jungle, heerlijk! En dan ineens zijn we aan de voet van Poti Hill. De donkere granietrots is niet moeilijk te beklimmen. Het steen is ruw en niet zo steil, maar het is de warmte die het zwaar maakt. De zwarte rots is gloeiend heet en dat was het toch al, dus dubbel op! Na veel gepuf en gehijg sta ik op de top. De andere dames staan te dansen, ze hebben dunnen schoenen aan en de rots is zo heet dat ze hun zolen verbranden! Gelukkig heb ik mijn trouwe wandelschoenen aan en sta op mijn gemak te genieten van het waanzinnig indrukwekkende uitzicht. Rond ons heen zien we in de verte meer rotsen, veel hoger. De Kasikasima is er een van. Deze is te bereiken in een meerdaagse trektocht. In mijn gedachte noteer ik deze
8-daagse tocht op mijn “bucketlist”.

Frans is alvast vooruit gelopen terwijl wij nog volop genieten van de wandeling. Bij de boot aangekomen zien we dat ons gezelschap met 1 is uitgebreid, de hond! Frans heeft hem inderdaad gevangen. Hij neemt hem mee naar huis waar we hem twee dagen later helemaal blij weer zullen zien!

Weer terug bij de Kasikasima Lodge we treffen we “oude” bekenden. De groep agrariërs die we op het vliegveld in Paramaribo ontmoet hebben zijn hier ook. Het zijn enorm leuke en gezellige mensen.
We krijgen weer een geweldige lunch voorgeschoteld, wat is het hier genieten! Vanmiddag hebben we tijd om lekker lui in de hangmatten te relaxen. Aan het einde van de middag krijgen we les in pijl en boogschieten. De dames hebben een streep op ongeveer 5 meter van het doel, de heren op 15. Dit pikken we uiteraard niet en met een grote mond en een hoop lef laten we ze dus zien dat zelfs de herenstreep nog te dichtbij is. Nootje en Sensi staan met open mond te kijken hoe wij ver over het doel, maar vaak ook midden in het doel de pijlen weten te schieten!

Na het avondeten wordt er een groot kampvuur gemaakt en gaan we in een grote kring om het vuur zitten. Sensi, Nootje en Indiaan beginnen grappige en spannende verhalen te vertellen over de geschiedenis en dingen uit hun jeugd. Hierna beginnen ze ineens oud Hollandse liedjes te zingen! Geweldig, diep in de jungle ver van de bewoonde wereld en dan ineens Witte Zwanen, Zwarte Zwanen te horen te krijgen! De groep agrariërs doen volop mee. Het ene verhaal na het andere wordt vol passie en humor verteld en voor we het weten lopen we te dansen op Witte Zwanen, Zwarte Zwanen…om 2 uur geloof ik het wel en ga lekker slapen. 

Palumeu
Ik heb het al eens eerder gemeld, het leven van een reisagente is zwaar…Vandaag gaan we de hele dag met de korjaal de rivier op. We varen nog verder dan gisteren, het einddoel zijn de Mabukawawatervallen waar we een hele dag relaxen voor de boeg hebben. We zwemmen in stroomversnellingen, mogen lekker hangmateren terwijl Frans ons eten bereidt op de BBQ. Net voor het eten maken we samen met Nootje en een lokale jonge indiaan nog een wandeling door de jungle. Het pad wordt zo weinig bewandeld dat er een hakmes aan te pas moet komen om het begaanbaar te maken. Het is weer genieten hoor! Na ruim een uur komen we weer bij de picknickplaats aan waar de geur van lekker eten ons al tegemoet komt. Met een bordje op mijn schoot, nestel ik me op een omgevallen boomstam die me uitzicht geeft over de mooie rivier.

Na het eten varen we een klein stukje naar de Kodebaku stroomversnelling. Naast de overweldigende natuur zijn er in de stroomversnelling verschillende plekjes waar je kunt liggen en je in een superdeluxe jacuzzi waant. Dit is echt genieten!

We keren terug naar de picknickplaats om onze spullen op te halen en varen rustig terug naar de Lodge.

Na het lekkere avondeten stappen we weer in de korjaal om te genieten van de nachtelijke geluiden van de jungle. Onder een enorme sterrenhemel, gewapend met sterke zaklampen gaan we op zoek naar nachtdieren die zich langs de oever ophouden. We zien de oogjes in de bomen oplichten als kleine lampjes. Wat een mooie afsluiting van deze dag.

Palumeu – Paramaribo
Na het ontbijt vertrekken we samen met Nootje naar het dorp van Palumeu. Helaas zijn er niet veel lokale bewoners omdat er een belangrijke vergadering schijnt te zijn van Indianenstammen, ergens in de jungle. Maar al met al is het leuk om te zien hoe de mensen hier leven. Na veel uitleg belanden we bij een “winkeltje” waar we de mooiste handgemaakte souvenirs kunnen kopen. Het is ondertussen alweer goed warm geworden en we slenteren terug naar de Lodge waar we onze spullen gaan inpakken. Het vliegtuig dat ons naar Paramaribo brengt is al onderweg helaas…

We vliegen in ongeveer een uur en een kwartier terug naar de hoofdstad, over de goudmijn, het bouxietmeer en de internationale luchthaven. Mooi hoor! Na aankomst worden we naar ons mooie onderkomen gebracht. We verblijven dit keer in Hotel Torararica. Er staan nog wel een aantal hotelinspecties op het programma. Tegen de tijd dat we vrij zijn breekt er noodweer los en valt het zonnen langs het zwembad, letterlijk en figuurlijk in het water. Morgen hebben we nog een kans.

Paramaribo City Tour
Vandaag gaan we op verkenningstocht door de hoofdstad. We beginnen bij Fort Zeelandia. Het is indrukwekkend, maar de historie zorgt er ook voor dat het iets naars heeft. De huizen die er om heen staan zijn prachtig en het statige beeld van Koningin Wilhelmina staat trots voor het Fort en kijkt statig over de Suriname Rivier. We bezoeken het Onafhankelijksplein, zien het Presidentiële Paleis. We lopen via Waterkant naar de Palmentuin. Hierna rijden we naar een lokale markt. De Maronne, de het volk dat afstamt van de voormalige slaven, vinden het niet prettig om gefotografeerd te worden en dit laten ze weten ook! Ik vraag Nootje waarom dit is en hij legt uit dat zij er van overtuigd zijn dat iedere keer dat iemand een foto of film maakt, er een stukje van hun ziel weggenomen wordt. Op deze manier zijn ze niet compleet als ze overlijden en kunnen dus ook niet heel terugkeren bij een volgend leven. Na deze mooie tour hebben we vrij en kunnen genieten van de zon voor we weer terugkeren naar Nederland.

Terugreis
Voor we op het vliegtuig stappen nemen we nog een kijkje bij Colakreek. Het gebied heeft zijn naam te danken aan de kreek die werkelijk de kleur van Coca Cola heeft! Hier staan een aantal mooie bungalows midden in de natuur. Het ligt vlakbij de Jodensavanne, dus er zijn zat mogelijkheden om volop van de natuur te genieten. We nemen afscheid van Nootje en het mooie Suriname. Zeker een land om nog een keer naar terug te komen. Ik heb nu een stukje mogen proeven en het smaakt naar meer!